كريم زمانى جعفرى

118

فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى)

اصْبِرَ : صبر كنم . ر . ص ب ر - اصبر ، فعل مضارع متكلّم وحده از باب ثلاثى مجرّد است . او اصبر على طخية عمياء . خ 3 ص 46 س 6 اصْبِرْ : صبر كن . ر . ص ب ر - اصبر ، فعل امر مفرد مذكر حاضر از باب ثلاثى مجرّد است . فاصبر مغموما . خ 208 ص 689 س 5 اصْبرُوا : صبر كنيد . ر . ص ب ر - اصبروا ، فعل امر جمع مذكر حاضر از باب ثلاثى مجرّد است . اصبروا على البلاد . خ 232 ص 765 س 14 اصْحِرْ : آشكار شو . مص . اصحار ر . ص ح ر - اصحر ، فعل امر مفرد مذكر حاضر از باب افعال است ، ابن ابى الحديد گويد اصحار يعنى رفتن به صحرا . فاصحر لعدوك . ن 34 ص 944 س 9 فاصحر لهم . ن 53 ص 1026 س 4 اصدار : بازگردانيدن ، صادر كردن ، فرستادن . ر . ص د ر - اصدار ، مصدر باب افعال است . باصدار ماورد . خ 17 ص 71 س 16 اصدار كل وارد عليه . خ 86 ص 210 س 13 اصدار السهمان . خ 104 ص 311 س 12 اصْداف : م : صدف : جانور كوچكى است كه در آب زندگى مىكند . بدنش در يك غلاف موسوم به صدف جا دارد و چند قسم است . معروفترين آن مرواريد است كه در داخل بدن خود ماده‌اى توليد مىكند كه متحجّر مىشود و تشكيل مرواريد مىدهد . اصداف البحار . خ 90 ص 231 س 6 اوعبته الاصداف . خ 90 ص 266 س 1 اصْدَعْ : بخش كن ، پاره كن . ر . ص د ع - اصدع ، فعل امر مفرد مذكر حاضر است . اصدع الباقى . ن 25 ص 880 س 9